En eerlijk? Ik ben haar het echte antwoord een beetje schuldig gebleven, want de actie-taxi voor anderen laat zich niet zo makkelijk parkeren. Daarom is het misschien wel netjes om haar via dit bericht toch antwoord op deze vraag te geven.

Als kind was ik vooral bezig met zo regulier mogelijk zijn. Terwijl klasgenootjes schreven dat ze brandweerman wilden worden, schreef ik in het vriendenboekje dat ik niet uitkeringsgerechtigd wilde zijn. Ik had vaak de neiging om voor anderen te zorgen en had vanaf kleins af aan al een vrij analytische blik op mensen, processen en mijn omgeving. Hoewel ik daar toen nog geen woorden aan kon geven, legde dat al wel de basis voor het werk dat ik nu doe.

Al met al was het een hele mooie intieme sessie waarin we met elkaar de diepte hebben opgezocht en verbinding hebben kunnen maken. Ik hoop dat we daar in de nabije toekomst een vervolg aan mogen geven. Want als er een ding is waar ik in geloof: je gaat altijd in verbinding vooruit. Ik dank in het bijzonder ook Esmar van Langen voor de bijzonder mooie dag en haar assistentie, bij afwezigheid van ons Myrthe Huisman.

Tot slot mocht ik de groep ook nog drie tips geven over hoe je inclusief kunt ondernemen of je hoe je je werkvloer een stuk inclusiever kunt maken. Ben jij casemanager, werk je voor een jobcoachorganisatie of ben je werkgever en zoek je een andere aanpak?

Neem dan snel contact met mij op!